ΘΕΛΟΥΝ Ν’ ΑΡΠΑΞΟΥΝΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ... ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ! | ||||
| ||||
 Τους σταματάμε ενεργά, Με τη συμμετοχή μας. Μόνον έτσι!ΟΛΟΙ την Κυριακή 9 Μαρτίου, 11π.μ., στην αίθουσα ΙΩΝΙΑ (δίπλα από το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης)  | ||||
ΕΚΔΗΛΩΣΗ : ΘΕΛΟΥΝ Ν’ ΑΡΠΑΞΟΥΝΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ... ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ! 9/3/2014 ΑΙΘΟΥΣΑ ΙΩΝΙΑ 11.οο πμ
ΠΡΟΒΟΛΗ :Το Μίσος (La Haine) 1995 - - Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 7.30 μμ
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ Π.
ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΒΟΥΛΑΣ
Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 7.30 μμ
Το Μίσος (La Haine)
Γαλλική ταινία ταινία του 1995, σε σκηνοθεσία Ματιέ Κασοβίτς με τους: Βανσέν Κασέλ, Ιμπέρ Κουντέ, Σαίντ Ταγκμαουί, Μπενουά Μαζιμέλ
Τρεις νεαροί
μετανάστες θα προσπαθήσουν να πάρουν εκδίκηση για το φίλο τους που έπεσε θύμα
αστυνομικής βίας. Περιφερόμενοι άσκοπα στις φτωχογειτονιές του Παρισιού με ένα
κλεμμένο περίστροφο στα χέρια τους θα ζήσουν ένα συνταρακτικό 24ωρο,
προσπαθώντας να πείσουν όσους δεν τους σέβονται ότι θα πρέπει να τους
φοβούνται…
Κινούμενος αντίθετα στο ρεύμα της εποχής, ο Γάλλος σκηνοθέτης αποφάσισε να
πάρει την κάμερα στο χέρι και να κατέβει στα προάστια για να καταγράψει τα
ασπρόμαυρα αδιέξοδα μιας περιθωριοποιημένης νεολαίας. Με μια μοντέρνα -ακόμη
και για τις μέρες μας- κινηματογραφική γραφή, η ταινία αποδεικνύεται
δημιουργικά ανθεκτική στη φθορά του χρόνου και λίαν προφητική για το μέλλον των
ευρωπαϊκών μητροπόλεων.
Η προβολή
γίνεται στο κτίριο που βρίσκεται δίπλα στην είσοδο των πεζών.
Εθελοντές
Αυτοδιαχειριζόμενου χώρου π. Κάμπινγκ ΒούλαςΠΡΟΒΟΛΗ : La Zona (2007) - Ιδιωτική Ζώνη - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/2/2014 - 19.30
 Γλώσσα: Ισπανικά
Θρίλερ : 97'
Σκηνοθεσία: Rodrigo Plà Σενάριο: Laura Santullo
Ηθοποιοί: Daniel Jiménez Cacho, Daniel Tovar,
Alan Chávez
|
|
Ο Ουρουγουανός Rodrigo Pla (εδώ σε Μεξικάνικη παραγωγή), παρ` ότι μόλις με αυτή την ταινία έκανε το ντεμπούτο του στις μεγάλου μήκους, έχει καταφέρει από νωρίς να αποσπάσει σωρεία τιμητικών διακρίσεων (μερικές από αυτές σε Τορόντο, Βενετία) υποχρεώνοντας μας έτσι να τον συμπεριλαμβάνουμε στην λίστα με τους πιο ελπιδοφόρους δημιουργούς του αύριο.
Η Ιδιωτική Ζώνη είναι ένας περιφραγμένος υλικός παράδεισος όπου κατοικούν οι προνομιούχοι του καπιταλιστικού συστήματος του Μεξικού. Ένας ψηλός τοίχος και προηγμένα συστήματα ασφαλείας χωρίζει τους πλούσιους αστούς, που ζουν αυτόνομα εντός της Ιδιωτικής Ζώνης, από την χαοτική φτώχεια του Μεξικού. Μια ξαφνική νεροποντή θα κατεδαφίσει μέρος του τείχους και τρεις νεαροί δεν θα αφήσουν ανεκμετάλλευτο το "εξ` ουρανού" εισιτήριο. Θα εισβάλουν εντός με λησταρχικούς σκοπούς, όμως τα σχέδια τους οδηγούνται σε ένα αιματηρό μακελειό. Δυο εξ` αυτών θα πέσουν νεκροί από τα πυρά των κατοίκων, ενώ προηγουμένως οι ίδιοι έχουν φονεύσει μια πλούσια ηλικιωμένη. Ο τρίτος νεαρός θα κυνηγηθεί κυρίως από την μάζα των κατοίκων που επιθυμεί να (ξανά)πάρει το νόμο στα χέρια της και να απεμπολίσει απ` τα χωράφια της την "ενοχλητική" κρατική αστυνομία. Ο νεαρός βρίσκεται παγιδευμένος εντός της ιδιωτικής ζώνης με μόνο στήριγμα ένα πλουσιόπαιδο που κρυφά προσφέρει όποια βοήθεια. Και όλα αυτά υπό την έντονη ανησυχία της μητέρας που είναι ανίκανη να επέμβει.
Ο Rodrigo Pla κοιτάει τολμηρά και κατάματα την προοπτική ενός πιθανού μέλλοντος απομόνωσης της ευκατάστατης τάξης. Και μέσα από ένα cinema αντιθέσεων θα ξεδιπλώσει ένα εμβριθές πολιτικό σχόλιο για την πάλη των τάξεων. Όμως η επιτυχία τουLa Zona είναι ότι δεν χρησιμοποιεί καρικατούρες ανθρώπων, αλλά γνήσιους εκπροσώπους του είδους οι οποίοι αλλοιώνονται μέσα στο κοινωνικό σύνολο που εντάσσονται.
Ο σκηνοθέτης έχει δηλώσει χαρακτηριστικά: "Πρόθεσή μου ήταν να δείξω τη Ζώνη σαν μια οντότητα, που μέσα στην εσωστρέφειά της και την αδυναμία της να αναγνωρίσει τις ίδιες της της αδυναμίες και αντιφάσεις, φυτεύει τους σπόρους της ίδιας της της αυτοκαταστροφής." Η ζώνη είναι ένας νέος κόσμος. Με τις δικές του αξίες, με τις δικές της ηθικές μα πάνω απ` όλα τα δικά του συμφέροντα. Οι κάτοικοι, με τις στάσεις τους στην κοινωνία έχουν δημιουργήσει τα αίτια μιας βαθύτερης τρομολαγνείας στα πλαίσια της οποίας έχουν αυτοφυλακιστεί σε έναν έκφυλο υλικό κόσμο. Άραγε ποιος παράδεισος έχει σύνορα; Έπειτα, μέσα από τον φειδωλό και υπαινικτικό διάλογο διαπιστώνουμε την εκτόπιση της όποιας ηθικής από την σφαίρα των συμφερόντων σε ένα ευρύτερο κλίμα διαφθοράς και ανηθικότητας. Χαρακτηριστικά μια εκ των κατοίκων μας προϊδεάζει λέγοντας: "τα αδικήματα σβήνονται με το λάδωμα κύριε αστυνόμε". Πάντως, μέσα σε ένα σύνολο ατόμων θα ήταν αδικαιολόγητη η καθολική απουσία "θετικών" ανθρώπων. Μπορεί όμως η καλοσύνη και όποια αρετή, οι οποίες εμφανίζονται επιλεκτικά, να μακρημερεύσουν σε έναν τέτοιο κόσμο; Ο Rodrigo Pla έχει φυτέψει για τα καλά τον σπόρο της αμφισβήτησης, τονίζοντας το αναπόφευκτο και την δύναμη των κοινωνικών ομάδων να εντρυφούν στα μέλη τους κοινής αποδοχής κανόνες, αξίες και στάσεις ζωής, αλλοιώνοντας ή απαλείφοντας κάθε προσωπικό χαρακτηριστικό.
Στην άλλη άκρη βρίσκονται οι φτωχογειτονιές. Η κοινωνική αδικία, η έλλειψη ευκαιριών στέκονται το ορόσημο μιας εξαθλιωτικής ζωής. Το μένος προς τους προνομιούχους του καπιταλιστικού συστήματος θεριεύει. Οι ίδιοι όσο και αν θα `θελαν να είναι απειλητικοί θα είναι πάντα ανίσχυροι στον κόσμο των πλουσίων. Οι συνθήκες κάνουν τους ανθρώπους εχθρικούς. Μήπως τα ταξικά τείχη που διαχέονται από το ρατσιστικό στοιχείο εκμηδενίζουν κάθε ανθρώπινη φρόνηση; Όταν ο ταξικός διαχωρισμός έχει επέλθει ταυτοχρόνως και οι επιλογές έχουν σημαδευτεί...
Ο Rodrigo Pla θα ξεδιπλώσει την ιστορία του στο ρεύμα που έχει χαράξει ο σύγχρονος Λατινικός κινηματογράφος. Με ταχύτατο μοντάζ, γρήγορη πλοκή, ψυχρή-σκοτεινή φωτογραφία, συγκρατημένα βίαιη απεικόνιση και με το σενάριο να βασίζεται στη συλλογικότητα των ηρώων, οι οποίοι όμως εξατομικευμένα κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα. Ακόμα, στα συν της ταινίας και η πυκνογραμμένη αφήγηση του πρώτου μέρους που το μετατρέπει σε ένα καλά κρυπτογραφημένο παζλ. Δυστυχώς λίγο μετά τα μισά η προαναφερθέν αφήγηση τερματίζεται ελέω ενός αδικαιολογήτως γενναιόδωρου flash back που ρίχνει άπλετο φως και στην παραμικρή πτυχή της ιστορίας. Ωστόσο το φινάλε που ακολουθεί, ξεστομίζει και ολοκληρώνει με άρτιο τρόπο το σχόλιο του σκηνοθέτη που βασίζεται στις αντιθέσεις των δύο διαφορετικών κόσμων που απαρτίζουν την διαιρεμένη κοινωνία του Μεξικού.
Το La Zona των τόσων βραβεύσεων είναι μια ταινία πρόταση για το καλοκαίρι που διανύουμε. Με τολμηρό και αιχμηρό πολιτικό σχόλιο, που βασανίζει ασύστολα την κοιλιακή χώρα, για τον πόλεμο των τάξεων και μια φανερή κατακραυγή στον υλικό καπιταλιστικό κόσμο.
Η προβολή γίνεται στο κτίριο που βρίσκεται δίπλα στην είσοδο των πεζών. Εθελοντές Αυτοδιαχειριζόμενου χώρου π. Κάμπινγκ Βούλας
Τσικνοπέμπτη στο αυτοδιαχειριζόμενο π. κάμπινγκ Βούλας στις 8.00 μμ
Τσικνοπέμπτη στις 8.00 μμ
στο αυτοδιαχειριζόμενο π. κάμπινγκ Βούλας
θα τα φάμε όλοι μαζί ....
στο αυτοδιαχειριζόμενο π. κάμπινγκ Βούλας
Ψήνουμε επί τόπου, πίνοντας κρασί, συζητώντας και
ακούγοντας μουσική.
ακούγοντας μουσική.
Κάθε προσφορά σε συνοδευτικά είναι ευπρόσδεκτη
(εκτός από τον Πάγκαλο)
(εκτός από τον Πάγκαλο)
Εθελοντές του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου π. κάμπινγκ Βούλας
ΠΡΟΒΟΛΗ : Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ (THE CONSTANT GARDENER) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/2/2014 -19.30
Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ THE CONSTANT GARDENER
Κοινωνική αγγλο-αμερικανική ταινία του 2005 σε σκηνοθεσία Φερνάντο Μεϊρέλες με τους: Ρέιφ Φάινς, Ρέιτσελ Βάις, Ντάνι Χιούστον, Μπιλ Νάι
Διασκευή ενός εξαιρετικού μυθιστορήματος του Τζον λε Καρέ, το οποίο καταγγέλλει τις ίντριγκες των φαρμακοβιομηχανιών και τα σκοτεινά παιχνίδια της βρετανικής διπλωματίας στην Αφρική. Η Τέσα, οικολόγος ακτιβίστρια και σύζυγος ενός φιλήσυχου Βρετανού διπλωμάτη στο Ναϊρόμπι, βρίσκεται δολοφονημένη μαζί με έναν Αφρικανό γιατρό. Ο σύζυγός της προς έκπληξη όλων ξεκινά μια προσωπική οδύσσεια για να αποκαλύψει την αλήθεια γύρω από το θάνατο της γυναίκας του, κάτι που τον οδηγεί σε επικίνδυνες αποκαλύψεις για τη δραστηριότητα των φαρμακοβιομηχανιών στη Μαύρη Ήπειρο.
Η προβολή γίνεται στο κτίριο που βρίσκεται δίπλα στην είσοδο των πεζών. Εθελοντές Αυτοδιαχειριζόμενου χώρου π. Κάμπινγκ Βούλας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)